Gmina Poronin - strefa mieszkańca

Urodził się 30 marca 1968 roku.

Z zawodu tapicer, z doświadczenia listonosz, z powołania społecznik – przez 25 lat pracował w Poczcie Polskiej, codziennie niosąc ludziom nie tylko przesyłki, ale również życzliwość i uśmiech. W młodości służył w 28 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego, dając świadectwo odwagi, dyscypliny i gotowości do działania dla dobra kraju.

Od wielu lat z niezwykłą konsekwencją i zaangażowaniem pracuje na rzecz gminy Poronin. Od ponad 20 lat jest radnym Gminy Poronin, a więc osobą, której mieszkańcy ufają i którą darzą szacunkiem. Jako przewodniczący Komisji Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska dba o to, by rozwój gminy odbywał się z troską o przyrodę, tradycję i dobrobyt mieszkańców.

Jego działalność samorządowa to tylko część zasług. Przez 18 lat pełnił funkcję sołtysa w Nowym Bystrem, czyniąc z tej społeczności miejsce silne, zorganizowane i solidarne. Obecnie służy dalej — jako członek Zarządu Wspólnoty Leśnej 5-ciu Wsi – dbając o wspólne zasoby i dobro, które łączy pokolenia.

Nie sposób nie wspomnieć o tym, co dla niego najważniejsze – o rodzinie. Jest oddanym ojcem czterech synów i człowiekiem, który mimo licznych obowiązków znajduje czas i serce, by być dla nich oparciem i przykładem.

Urodził się w 1971 roku w Zakopanem. Naukę w kierunku artystycznym rozpoczął w Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara. Kontynuował ją na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie rozwijał swoje umiejętności w zakresie rysunku, grafiki komputerowej i malarstwa. W tym okresie należał do Studenckiego Zespołu Góralskiego „Skalni” w Krakowie.

Artysta tworzy w różnych technikach, a jego prace obejmują projekty graficzne, animacje oraz malarstwo sztalugowe. Jego rysunki i grafiki komentują współczesne życie na Podhalu, pokazując relacje między tradycją a nowoczesnością.

Jest autorem m.in. cyklu „Historia sztuki po góralsku”, wyjątkowego i pełnego humoru zestawu grafik, który łączy lokalną kulturę z arcydziełami sztuki. Od wielu lat tworzy ilustracje do książek dla dzieci, m.in. „Święty Feliks przyjaciel dzieci”, „Wielki skarb czyli historia Smoka Zenobiusza”, czy „Oby ci nigdy nie zabrakło Chleba z nieba”

Współpracował jako plastyk i rysownik m.in. z Tygodnikiem Podhalańskim. Jest autorem logotypu Gminy Poronin oraz Gminnego Ośrodka Kultury w Poroninie. Zdobyte doświadczenie wykorzystywał również jako animator w krakowskim Studio Filmów Animowanych.

Za swoją działalność artystyczną został uhonorowany Marką Tatrzańską.

Urodził się w 1941 roku w Murzasichlu. Już jako młody chłopak uczył się ciesielki od swojego ojca. Po ukończeniu szkoły podstawowej kształcił się w szkole lutniczej w Zakopanem, gdzie rozwijał swoje umiejętności rzeźbiarskie i techniczne, budując także ludowe instrumenty. Następnie uczył się rzeźby ludowej u Józefa Topora z Poronina, co pozwoliło mu w pełni rozwinąć własny talent.

Od ponad pół wieku tworzy rzeźby, płaskorzeźby i kapliczki. W swoich pracach łączy tradycję podhalańską z nowoczesnymi motywami – pojawiają się w nich życie pasterskie, praca na roli, legendy czy współczesne zdarzenia.

Rzeźbiarstwu towarzyszy poezja – jego wiersze, związane z Podhalem i Tatrami, publikowane były w prasie i recytowane na spotkaniach autorskich.

Jego prace,  wielokrotnie nagradzane w konkursach, znajdują się w muzeach i kolekcjach prywatnych znawców ludowej rzeźby w kraju i za granicą.

Władysław Łukaszczyk poza działalnością artystyczną angażuje się w życie lokalnej społeczności – przez wiele lat był prezesem Ochotniczej Straży Pożarnej w Poroninie oraz należał do Związku Zawodowego Leśników.

Za swoją twórczość i działalność społeczną został uhonorowany licznymi nagrodami i odznaczeniami, w tym Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz odznakami „Zasłużony dla Gminy Poronin” i „Zasłużony dla Miasta Zakopanego”.

Urodził się 18 stycznia 1961 roku w Suchem, jako syn Władysława i Antoniny.

Edukację rozpoczął w Szkole Podstawowej w Białym Dunajcu, którą ukończył w 1976 roku, następnie kształcił się w Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem, kończąc je w 1982 roku. W latach 2000–2005 studiował malarstwo na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, w filii w Cieszynie. Dyplom uzyskał w pracowni prof. Jerzego Wrońskiego.

Profesjonalną działalność artystyczną rozpoczął jako plastyk, pracując w Klubie Międzynarodowej Prasy i Książki w Zakopanem, w dekoratorni PSS „Społem” oraz w Agencji Reklamowo-Poligraficznej w Zakopanem.

Od 2000 roku pełni funkcję terapeuty zajęciowego w Polskim Stowarzyszeniu na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Zakopanem, łącząc działalność społeczną z twórczością artystyczną.

Tworzy głównie w zakresie malarstwa sztalugowego, rysunku i grafiki użytkowej. W swoim dorobku posiada kilkadziesiąt wystaw indywidualnych i zbiorowych. Jego obrazy znajdują się w prywatnych kolekcjach w kraju i za granicą.

Jest aktywnym członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Związku Podhalan.

W 2002 roku został uhonorowany tytułem „Zasłużony dla Kultury Podhalańskiej”.

Urodzony 15 października 1953 roku w Zębie. Z wykształcenia nauczyciel, pracował jako historyk w Szkole Podstawowej w Zębie, gdzie następnie był dyrektorem. Z powołania samorządowiec - pełnił funkcję radnego Gminy Poronin, której był pierwszym przewodniczącym. W późniejszych latach jako pierwszy pełnił też funkcję Przewodniczącego Rady Powiatu Tatrzańskiego.

Przez cztery kolejne kadencje, nieprzerwanie od 2002 do 2018 roku, pełnił funkcję Wójta Gminy Poronin. Funkcję tę sprawował z godnością, rozwagą i szacunkiem dla ludzi, niezależnie od poglądów czy miejsca zamieszkania.

Pod jego kierownictwem gmina przeszła przez okres przemian – zarówno infrastrukturalnych, jak i społecznych, na które złożyły się przeprowadzane inwestycje, modernizacja budynków oświatowych a także wspieranie kultury i tradycji podhalańskiej. Dbał o to, by gmina była nie tylko dobrze zarządzana, ale również dumna ze swojego dziedzictwa.

Szczególną uwagę poświęcał budżetowi, planowaniu rozwoju oraz działaniom proekologicznym, takim jak usuwanie azbestu – jeszcze zanim stało się to powszechnym wymogiem.

Dzięki jego staraniom gmina aktywnie pozyskiwała fundusze zewnętrzne – zarówno krajowe, jak i unijne – co pozwoliło zrealizować projekty, które samorząd lokalny samodzielnie nie byłby w stanie sfinansować.

Był i pozostaje człowiekiem dialogu – bliskim mieszkańcom, otwartym na głosy lokalnych społeczności, obecnym tam, gdzie było trzeba – na wydarzeniach kulturalnych, uroczystościach religijnych, spotkaniach z mieszkańcami. To właśnie dzięki takim ludziom jak on Gmina Poronin mogła rozwijać się w sposób zrównoważony, oparty na wartościach, tradycji i odpowiedzialności.

Urodziła się w 1936 roku w Płocku. Dorastała w rodzinie nauczycielskiej, a wartości wyniosła z góralskiego domu i tradycji przekazywanych przez matkę oraz babcię.

W czasie II wojny światowej mieszkała w Szaflarach, gdzie ukończyła szkołę podstawową oraz, w późniejszych latach, w Suchem. Po wojnie rodzina przeniosła się do Nowego Targu.

Naukę kontynuowała w Liceum im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu, a następnie na studiach medycznych w Krakowie. Po urodzeniu syna zrezygnowała ze stomatologii i podjęła kształcenie w kierunku kultury oraz bibliotekarstwa. Całe swoje zawodowe życie związała ze edukacją - prowadziła zajęcia pozalekcyjne, kabaret szkolny oraz pracowała jako bibliotekarka.

Od młodości pisała pamiętniki i wiersze. Pierwsze jej utwory ukazały się w tomiku poetów podhalańskich „Wszystkiego po krapce”. W 1998 roku wydała pierwszy samodzielny tomik „Cuduję się światu”.

Silnie związana jest z kulturą regionalną. Wraz z mężem prowadziła zespół „Śwarni”, a ich dom w Nowym Targu był miejscem spotkań twórców i intelektualistów. Bywał tam ks. Józef Tischner, który sportretował państwa Kudasików w „Filozofii po góralsku”.

Pisze zarówno gwarą podhalańską, jak i językiem literackim. Jej twórczość była wielokrotnie nagradzana w lokalnych i ogólnopolskich konkursach poetyckich.

Za swoją działalność została została odznaczona Odznaką Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” oraz Medalem Pamiątkowym Podhala.

Urodził się w 1951 w Zakopanem, w 1965 roku ukończył Szkołę Podstawową w Poroninie. Z wykształcenia jest technikiem budowlanym, ale swoje serce pozostawił w górach, zwłaszcza w Himalajach.

Od 1972 r. działa jako taternik, kontynuując młodzieńcze pasje wspinaczkowe. Od blisko 50 lat pracuje zawodowo jako ratownik Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Pełni również funkcję instruktora taternictwa i przewodnika tatrzańskiego.

Na swoim koncie ma liczne wyprawy w Alpy, Himalaje i Andy. Dokonał między innymi pierwszego udokumentowanego wejścia na Ngadi Chuli, pierwszego zimowego wejścia na Czo Oju nową drogą filarem południowo-wschodnim oraz wejścia na Czo Oju nową drogą lewym żebrem ściany południowo-zachodniej. Uczestniczył w historycznej narodowej wyprawie na Mount Everest w 1980 r. pod kierownictwem Andrzeja Zawady, a także w innych zimowych wyprawach: na K2, Nanga Parbat i Makalu. 

Jego osiągnięcia wspinaczkowe i ratownicze czynią go jednym z najwybitniejszych polskich taterników i ratowników górskich.

Za wybitne zasługi dla rozwoju ratownictwa górskiego, za wykazaną odwagę i poświęcenie w ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał również dwukrotnie złoty i trzykrotnie srebrny Medal „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”, Złoty Krzyż Zasługi  oraz Honorową Odznakę „Za zasługi dla turystyki”.

Urodziła się w 1938 r. w Suchem, w rodzinie Kalatów. Po ślubie z Władysławem Bafią zamieszkała w Poroninie. W 1958 r. ukończyła Liceum Pedagogiczne w Zakopanem, a w 1977 r. uzyskała tytuł magistra geografii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Od 1958 r. pracowała jako nauczycielka w szkołach podstawowych w Leśnicy, Białym Dunajcu i Poroninie. Lekcje geografii wzbogacała o elementy regionalne, wprowadzając pierwsze lekcje o kulturze góralskiej. W Poroninie prowadziła harcerstwo, tworząc w szkole małą izbę pamięci – z dokumentami, zdjęciami oraz lokalnymi eksponatami.

Od 50 lat jest członkiem Związku Podhalan w Poroninie, w latach 90. zasiadała w jego zarządzie, zajmując się kronikarstwem i historią organizacji. Organizowała posiady rocznicowe, kulturalne i literackie oraz wystawy historyczne.

Przez wiele lat dokumentowała życie w Poroninie. Jest autorką monografii „Historia Związku Podhalan w Poroninie”, wspólnie z córką Teresą zredagowała wydawnictwa „Poronin dawniej i dziś” oraz „Dzieje kościoła w Poroninie”. Publikowała artykuły o tematyce regionalnej w prasie podhalańskiej w Chicago.

Za zasługi dla edukacji, kultury i lokalnej społeczności otrzymała liczne wyróżnienia, m.in. tytuły Zasłużony dla Kultury Podhalańskiej i Honorowy Członek Związku Podhalan, Order Odrodzenia Polski V klasy, a także złotą, srebrną i brązową odznakę „Za zasługi dla województwa nowosądeckiego”.

Urodzony 29 listopada 1952 roku w Białym Dunajcu. Naukę zawodu rozpoczął w Technikum Budowlanym, następnie rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Krakowskiej. Po ich ukończeniu wrócił na Podhale, wiążąc całą dalszą aktywność z jego modernizacją i rozwojem.

Jego szczególną rolę dla naszej gminy wyznaczył rok 1995 – moment powstania samodzielnej Gminy Poronin, czego był wielkim orędownikiem. W warunkach pełnych trudności i ogromnych oczekiwań mieszkańców, Pan Andrzej Gut podjął się zadania budowania gminy. Z niewielkim zapleczem technicznym, lecz z wielką determinacją i wizją, rozpoczął tworzenie struktur administracyjnych, które do dziś stanowią podstawę funkcjonowania gminy.

Z jego inicjatywy powstały kluczowe jednostki organizacyjne: Urząd Stanu Cywilnego, Administracja Placówek Oświatowych i Kulturalnych, Ośrodek Pomocy Społecznej oraz Zakład Gospodarki Komunalnej.

Jednym z największych osiągnięć Pana Andrzeja Guta było rozpoczęcie i doprowadzenie do przyjęcia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Poronin, a następnie opracowanie pierwszych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Gmina Poronin była jedną z pierwszych gmin w Polsce, która wypełniła ten obowiązek.

Drugim filarem jego kadencji były inwestycje infrastrukturalne, w szczególności w zakresie kanalizacji, ochrony środowiska i zaopatrzenia w wodę. Gmina pozyskała też znaczące środki finansowe – pożyczki preferencyjne i dotacje z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska oraz Banku Światowego – co w ówczesnych warunkach było przedsięwzięciem trudnym, wymagającym odwagi i umiejętności negocjacyjnych.

Należy podkreślić, że wszystkie te zadania realizowane były nie w warunkach komfortu, lecz w czasach organizacyjnego startu, ograniczeń budżetowych, niejasności kompetencyjnych po podziale gminy i konieczności budowania wszystkiego – dosłownie i w przenośni – od fundamentów.

Tytuł Honorowego Obywatela Gminy Poronin jest wyrazem wdzięczności, szacunku i uznania dla człowieka, który tę gminę współtworzył, rozwijał i prowadził przez jej najtrudniejsze, pierwsze lata, nadając jej kierunek rozwoju na kolejne dekady.

Andrzej Gut "Mostowy" zmarł 18 sierpnia 2026 roku. 

Doktor Maria Lambrecht pochodzi z Zębu. Jest specjalistą neurologiem i transfuzjologiem. Po ukończeniu Liceum Medycznego w Myślenicach studiowała medycynę na Akademii Medycznej w Krakowie. Po studiach, w 1985 roku wróciła na Podhale i rozpoczęła pracę w poradni neurologicznej w Zakopiańskim Szpitalu Powiatowym. Na jakiś czas wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Po powrocie, w 1992 roku rozpoczęła pracę w oddziale terenowym Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Zakopanem. Od 30 lat pełni funkcję jego kierownika i organizuje akcje oddawania krwi na całym Podhalu. Jedna z tych akcji odbyła się w Poroninie w maju 2023 roku. Zgromadzono wówczas rekordowe 31,5 litra krwi – najcenniejszego daru, jaki można ofiarować drugiemu człowiekowi.

Pani doktor od niemal 40 lat sprawuje również opiekę nad pacjentami z problemami neurologicznymi, pracując w wojewódzkim Szpitalu Rehabilitacyjnym w Zakopanem oraz prowadząc prywatną praktykę.

Maria Lambrecht jest medykiem z powołania. Całym sercem oddana jest swojej pracy. Jest osobą niezwykle profesjonalną, a jednocześnie życzliwą i bardzo pomocną. Jak sama o sobie mówi, jest prawdziwym wiejskim lekarzem. Takim, który musi wszystko wiedzieć i umieć każdemu pomóc. I robi to często, nie zważając na porę dnia i swoje plany. Nigdy nie odmawia pomocy osobom, które w nagłych przypadkach przychodzą do jej domu. Pomaga zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Zawsze z zadowoleniem i dumą podkreśla, że rośnie już drugie pokolenie jej pacjentów.

Ale przede wszystkim doktor Maria Lambrecht znana jest nam jako kierownik oddziału terenowego Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa. Zakopiański punkt krwiodawstwa to prężnie działająca jednostka. Jedna z najlepszych w naszym województwie, bardzo wysoko oceniana przez samych dawców. W swojej działalności nie ogranicza się do samego miasta, ale swoim zakresem obejmuje całe Podhale.

Przez niemal 30 lat pracy doktor Maria Lambrecht wraz ze swoim zespołem stworzyła społeczność, która obecnie liczy około tysiąca stałych dawców. Kiedy rozpoczynała pracę w 1994 roku, krew pobierana była w Zakopanem wyłącznie stacjonarnie. Jako jedna z pierwszych w Małopolsce zaproponowała, by przy okazji różnych wydarzeń przeprowadzać akcje krwiodawstwa w terenie. Wymagało to wielkiej odwagi, uporu i konsekwencji w działaniu. Wszyscy bowiem pamiętamy, jak bardzo różnił się świat lat 90. od naszej teraźniejszości. Nie było komputerów, telefonów komórkowych, a urządzenia do pobierania krwi nie były zautomatyzowane. Mimo trudności udało się i dziś czerwony autobus Regionalnego Centrum Krwiodawstwa widoczny jest w wielu miejscach Podhala. Budujący jest fakt, że turyści goszczący pod Giewontem, poszerzają krąg dawców krwi. Akcje prowadzone są również w placówkach oświatowych, remizach OSP i parafiach. Pozwala to na dotarcie do wielu krwiodawców, którzy nie mają możliwości stawienia się w punkcie stacjonarnym.

Stworzony przez panią Marię Lambrecht punkt krwiodawstwa to nowoczesna, otwarta na wyzwania jednostka, w której każdy dawca traktowany jest w sposób wyjątkowy. Dzięki Jej zaangażowaniu możliwe jest wsparcie szpitali i pomoc osobom potrzebującym krwi. Któregoś dnia może to być ktoś z nas…

Maria Lambrecht odznaczona została także Srebrną Odznaką Honorową Województwa Małopolskiego - Krzyż Małopolski, wręczoną przez Wiceprzewodniczącego Sejmiku Województwa Małopolskiego Jana Piczurę.

Kamil Stoch to dwukrotny drużynowy wicemistrz świata juniorów, trzykrotny medalista Mistrzostw Świata w skokach narciarskich, medalista Mistrzostw Świata w lotach narciarskich, wielokrotny zwycięzca zawodów Pucharu Świata, wielokrotny indywidualny mistrz Polski, dwukrotny zwycięzca klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich.

Józef Pawlikowski-Bulcyk to mieszkaniec Stasikówki, działacz społeczny, były prezes Związku Podhalan w Stasikówce i Poroninie, Zarządu OSP w Stasikówce oraz prezes Zarządu LKS Poronin.